માડી ! તારું કંકુ ખર્યું

માડી ! તારું કંકુ ખર્યું ને સૂરજ ઊગ્યો; જગમાં એ જાણે પ્રભુતાએ પગ મૂક્યો. હો.. કંકુ ખર્યું ને સૂરજ ઊગ્યો… માડી ! તારું.. મંદિર સરજાયું ને ઘંટારવ જાગ્યો, નભનો ચંદરવો માએ આંખ્યુમાં આંજ્યો. દીવો થાવા મંદિરનો ચાંદો આવી પૂગ્યો. હો… કંકુ ખર્યું ને સૂરજ ઊગ્યો… માડી ! તારું.. માવડીના રથના ઘૂઘરા ૨ બોલ્યા. અજવાળી રાતે માએ અમરત ઢોળ્યાં, ગગનનો ગરબો માના ચરણોમાં ઝૂક્યો. હો… કંકુ ખર્યું ને સૂરજ ઊગ્યો… માડી ! તારું.. માવડીની કોટ્યમાં હીરા ને મોતી, જનનીની આંખડીમાં પૂનમની જ્યોતિ, છડી પોકારે માનો મોરલો ટહુક્યો હો… કંકુ ખર્યું ને સૂરજ ઊગ્યો… માડી ! તારું..